Jos Borsboom Haptotherapie

Haptotherapie

Haptotherapie is een begeleidingsvorm waarbij centraal staat hoe je je plek inneemt in de wereld en welke patronen je daarin kunt ontdekken. Je bent bijvoorbeeld altijd zorgzaam voor een ander en minder voor jezelf. Je bent een denker en je komt niet aan je gevoel toe. Je bent afwachtend en teruggetrokken. Met haptotherapie kun je aan de lijve de betekenis van deze patronen ervaren en kun je gaan ontdekken van waaruit ze zijn ontstaan. De belastende ervaringen die er aan ten grondslag liggen kun je hierdoor verwerken. Dan ontstaat er ook weer ruimte om andere keuzes te kunnen maken, die meer in overeenstemming zijn met jezelf in het hier en nu. Dat maakt je evenwichtiger en steviger in je positie ten opzichte van anderen.

Middelen waar we gebruik van maken in de haptotherapie zijn:

  • Gesprek; inzichtgevende gesprekken waarbij de beleving centraal staat.
  • Positiebepaling; welke plek neem je in ten opzichte van een ander, hoe neem je die in, hoe voelt dat en wat betekent dat voor je.
  • Aanraken; wat gebeurt er met jou en je gevoel als de ander dicht bij je komt. Door aanraking wordt veel duidelijk over jezelf, vooral wanneer woorden tekort schieten of wanneer alles al is gezegd.

Voor wie is haptotherapie geschikt?

In principe is haptotherapie geschikt voor iedereen die op welke manier dan ook behoefte heeft aan ondersteuning. Je kunt bijvoorbeeld denken aan het verwerken van nare ervaringen, als je een negatief zelfbeeld hebt, als je lichamelijke klachten hebt door stress, als je moeite hebt met contact maken in het algemeen, of in het omgaan met bepaalde mensen, bijvoorbeeld met je kinderen, je familie, of je partner etc.

Indicaties:

  • Gestagneerde ontwikkeling; het gevoel hebben niet op je plek te zijn of niet lekker in je lijf te zitten. Onvrede met bestaande situatie of niet weten wat je wilt en wat je voelt.
  • Problemen die verband houden met de overgang van de ene naar de andere levensfase; bijvoorbeeld van kindertijd naar volwassenheid (puberteit) en van volwassenheid naar middelbare leeftijd.
  • Tijdelijk overbelast zijn; stress, overspannenheid, vermoeidheid, geprikkeld zijn, verminderd of gebrek aan zelfvertrouwen, veeleisend zijn.
  • Acceptatieproblemen; ten aanzien van verlies, ziekte of handicaps.
  • Lichamelijke klachten met een mogelijk psychosomatische oorzaak.

Wanneer je ziek bent of iets mankeert wil je daar over het algemeen zo snel mogelijk van af. Ziekte kan echter ook een signaal zijn om wat aan jezelf te doen. Zo kan een klacht je een mogelijkheid tot groei geven.Acceptatie van de klacht of ziekte gaat aan de mogelijke groei vooraf. Wanneer er bijvoorbeeld geen evenwicht bestaat tussen je gevoel en je verstand, tussen dat wat je moet, wilt en kunt, kunnen klachten ontstaan van lichamelijke en/of psychische aard, zoals; spierverkrampingen van o.a. nek en/of rug, buikklachten, maagklachten, te hoge bloeddruk, hyperventilatie en andere nerveuze klachten; angst,onrust, slaapstoornissen. De specifieke wijze waarop we lichamelijk op conflictsituaties reageren is voor ieder mens uniek.